Untitled


Allt telur (frá núll til tíu)

Þegar þú vaknar á morgnana – án þess að ég hafi gert ráð fyrir öðru eða verði þess einu sinni var; það er varla þú verðir vör við það sjálf – og læðist geispandi niður tröppurnar sem við eigum sjálf í húsinu sem við eigum sjálf til að hella upp á kaffi í mokkakönnunni okkar á spanhellunni okkar og það er gólfkalt í eldhúsinu okkar, (eða þú gleymir að borða morgunmat)

það telur. Þetta telur allt.

Ég vil að þú vitir að ég myndi aldrei eitra fyrir þér, ekki einu sinni þótt ég vaknaði fyrstur, það skiptir máli að þú vitir það, sért minnt á það því það er mér sem er treyst fyrir eldamennskunni á þessu heimili og ég vil auðvitað að mér sé treyst þótt ég hafi stundum brugðist þér og öðrum, auðvitað, maður bregst. Annars er svo margt sem ég myndi aldrei gera þér að mér entist varla ævin í að telja það allt upp. Ég biðst velvirðingar á hinu.

Það telur líka, vonandi, að ég vil vel. Það telur og telur þegar ég loks vakna líka þegar þú ert farin – um stund – og ég drekk kalt kaffið sem þú skildir eftir á eldavélinni svo ljúffengt sætt og svalandi, ekki að ég sé að telja það er enginn að telja og okkur er flökkufært um heiminn án reikningslistarinnar enda ekki á leiðinni neitt sérstakt nema bara saman út í loftið, lífið og himintunglin og þurfum því ekki að reikna neinn kúrs ekki einu sinni þegar ég er hérna einn því ég er aldrei einn hérna.

Það telur, einsog allt hitt, þetta telur allt, og leggst á eitt einsog summan af tveimur óreiðum, stólum og fötum og bókum og leikföngum á tvist og bast; já og meðan ég man, ég átti alltaf eftir að sækja þarna stólana upp í skóla og súrdeigsmóður upp á Seljalandsveg, þarf svo að fara í búðina og við sjáumst heima upp úr sex, takk fyrir síðustu tíu.

Þinn, Eiríkur

0 views0 comments

Recent Posts

See All
Einlægur Önd_edited.png