Hestur minn íslenskur
veit hvorki

að hann er minn
íslenskur
eða hestur

meðan við samanslungnir
lötrum af stað á fótum hans

ég riðandi
hann eitthvað annað

ég muldrandi nýa málið mitt
hann án máls

um þær slóðir
sem ég kann nöfn á
og á nú leið um
en fyrir honum
eru alheimurinn
þessa stundina
orðlausari
en orð fá lýst

svo fjærlægir
hvor öðrum

sem sá einn í mannsmynd
sem strýkur hesti sínum um makkann

fær skynjað

Jon Høyer