Í borg eplanna
Fyrir tveimur vikum síðan fór ég með rútu út á flugvöll meira og minna sannfærður um að Ameríka væri ekki til, og ef hún væri til, þá myndi hún aldrei hleypa mér inn í sig. Ótrúlegustu hryllingssögur bergmáluðu í höfði mér, um fólk fast í vegabréfsskoðun á meðan ristilskoðandi tollverðir hringsnúa í sér augunum... »
Eplið sem aldrei sofnar
Bandaríkin voru skuggalega lík því sem ég átti von á. Fólkið er of jákvætt – það er engin leið fyrir evrópumann að vita hvað þeim finnst, lesa í táknin. Og raunar virðast þeir sjálfir haldnir félagslegri paranoju, sem ég geri ráð fyrir að komi til af þessari ofurjákvæðni – sem er skilyrðislaust skylduboð. Ég... »
Á frelsisslóð
Nú er ég farinn á vit frelsisins. Enn og aftur á flugstöð. Í þetta skiptið þurfti ég að fara í gegnum annað vegabréfshlið, og er því kominn á ókunnar slóðir á Vantaa-flugvelli. Þegar ég hef dúsað hinumegin við þetta dýrindis fína hlið, hef ég kvartað viðstöðulaust yfir reykherbergjunum, sem eru litlar, óloftræstar ruslakompur. Svo... »
Flarf-hátíðin í New York
Laugardaginn 26. apríl næstkomandi kem ég fram á ljóðahátíðinni FlarfFest í New York, á Bowery Poetry Club, sem er á 308 Bowery. Flarf er ljóðlist hins óviðeigandi, dónalega og stolna. Ég hef skrifað um Flarf fyrir Tímarit Máls og menningar, Fjórar gerlaprufur úr framandi framúrstefnuljóðlist – það er síðasti kaflinn – og hef auk... »