Ríkjandi tilhneiging til einsleitni
Afstaða mín til ljóðlistar er sérstaklega tvíbent. Annars vegar á ég það til að hoppa hæð mín af fögnuði yfir óskýrustu teiknum um metnað, hvort heldur hann er klassískur eða framúrstefnulegur – hvort sem um er að ræða tilraun til upphafningar á klassísku formi eða vísunum, einhverra fimleika sem jafnan er ekki að sjá... »
Þráhyggja ljóðsölu að uppsölu
Mér þykir ljóðametsölulisti Morgunblaðsins áhugaverður – að birta hann þrisvar og leggja út af honum gæti jafnvel jaðrað við þráhyggju í sumum hópum. Ljóðlistin er mér náttúrulega einhvers konar þráhyggja, eins og flestum sem lesa þessa síðu ætti að vera ljóst, og ekki bara að skrifa hana og lesa heldur að framkvæma hluti í... »
Stutt yfirlýsing um ljóðætlun
Ég ætla meðal annars í ljóðum mínum að gera lesandann meðvitaðan um lesturinn, að hann sé að lesa og það sem hann lesi sé tungumál. Ég ætla sem sagt ekki að skrifa texta sem maður líður í gegnum. Sem sagt, ekki eðlilegan texta, heldur þvingaðan, því eðlilegur texti er að nokkru leyti blekking –... »
Flókið gert einfalt: Nútímalist
Ég á það stundum til að segja að það sé allt í lagi þótt hlutirnir séu flóknir, það sé jafnvel á tíðum betra. Þetta er ekki alveg nógu nákvæmt, þó það sé í áttina, og er stundum jafnvel í beinni mótsögn við það sem ég er að reyna að segja. Það sem ég á... »
Skáldskaparfræði
Ætlun mín er að skrifa hér skáldskaparfræði, en ekki bókmenntafræði. Bókmenntafræði fjallar fyrst og síðast um þær bókmenntir sem þegar eru útkomnar. Skáldskaparfræði fjallar um möguleika bókmennta – hvað þær geta verið, hvað þær ættu að verða, hvers vegna þær ættu ekki að vera eins og þær eru (eða, fyrir einhverja, hvers vegna þær... »
Bindið, snúið – endurtakið (hin samstilla gagnsókn)
„Sú dæmalausa misþyrming, sem okkar sérstæða ljóðhefð hefir mátt þola síðari helming síðustu aldar er vægast sagt skelfileg! Allskonar bögubósar titla sig „skáld“, án þess að verða sér til athlægis! Þetta er vissulega sönn en sorgleg staðreynd, sem hefir viðgengist alltof lengi. Mér virðist ýmislegt benda til að okkar 1000 ára ljóðhefð eigi fyrir... »
Einlægni & íronía
Mér virðist sá misskilningur einhvern veginn hafa komist á kreik að íronía og einlægni séu mótsagnir – og með sama hætti paþos og póstmódernismi. Það er, skilningurinn er sá að ef þú segir ekki „ég finn til samúðar með þér“ þá finnirðu ekki til samúðar – s.s. það sem þú segir ekki beint út... »
Hið flókna
„Auðvitað hlýt ég að vera sammála því, segi ég í trúnaði við verðlaunaskáldið, allt þetta rugl með ljóðskáldahópa og hreyfingar er kynningarbrella fyrir skáld sem ekki búa yfir hugmyndaríki til að staðfesta fágætt einstaklingseðli sitt í formum og röddum sem ómögulegt er að þekkja í sundur frá öðrum verðlaunaskáldum sem veita hvert öðru verðlaun... »
Pólitískar táknmyndir
Ég hef verið upptekinn af því síðustu misseri að fylla ljóð mínum af pólitísk hlöðnum táknmyndum – t.d. í einræðisherraseríunni. Ég er ekki alltaf viss hvað þær eiga að fyrirstilla, hver eiginleg merking þeirra er. Það er vandasamt að yrkja pólitískt og engu að síður óhjákvæmilegt, ætli maður að fást við ljóðlistina af einhverjum... »
Um ljóðavélar og ábyrgð skálda
Á Nýhilmálþingi í Norræna húsinu fyrir skemmstu var ég spurður eitthvað á þá leið hvort það væri ekki svindl að láta vélar skrifa fyrir sig, og hver ætti þá textann sem vélin skrifaði. Ég verð að viðurkenna að ég man spurninguna ekki almennilega, en hún snerist fyrst og síðast – eins og ég skildi... »