Hversdagsleiðin

31. maí, 2010

Kronikka

Tänään olen syönyt hyvää Pad Thai ja tosi hyvää Tom Yam. Kiitos ja hyvä yöta.

Louise Bourgeoise

Sjö í rúmi eftir Louise Bourgeois – 1911-2010.

Þýðingar

Það er búið að ræna mig allri gleði af þýðingastörfum.

Þá er að finna sér eitthvað annað að gera.

Ferðalagið – myndir!

Ég er finnskur

Mikä Boogie?

30. maí, 2010

Easy Rider

Ég sá Easy Rider fyrir nokkrum árum síðan. Hún var ömurleg og full af fyrirlitningu í garð þeirra sem eru ólíkir manni sjálfum.

Kronikka

Tänään olen avannut monet laatikot. Kiitos ja hyvä yöta.

Bera drasl

Úrslit kosninganna

Albertína stjórnar Ísafirdi.

29. maí, 2010

Eg kaus ekki rassgat

Ferdalagid gekk vel. Okum yfir bryr. Upp og nidur haedir. Inn a bensinstödvar. Svafum i Lövånger. Thad rigndi, bles, solin skein og thokan var svo thykk ad madur sa ekki malbikid.

Eg kaus aldrei. Hafdi einhvern veginn ekki lyst a thvi. Eg hef verid med lögheimili a Isafirdi sirka thangad til nuna (eda a naestu dögum). En eg hef ekki lengur lyst a stjornmalaflokkum og thegar vid baetist thetta ad mer finnst eg vart mega (sidferdislega) skipta mer af thvi hver stjornar Isafjardarbae naestu fjögur arin missi eg alla löngun. Eg hefdi lika thurft ad gera mer ferd til Stokkholms a sama tima og eg var a undirbua flutning og thyda einsog vindurinn og gera allan annan fjarann – eyda 5 thusund kalli i lestir (og 5 thusund kall er mikill peningur fyrir fataekt folk (til upplysingar fyrir tha sem lesa thetta blogg og eiga peninga, seu their einhverjir)) – ad onefndum heilum vinnudegi.

Thetta er i fyrsta sinn sem eg kys ekki. Eg skiladi einu sinni audu. I forsetakosningum. En annars hef eg alltaf stutt vinstri menn. Fra thvi their komust til valda i landinu hef eg samt fyllst djupara vonleysi en adur gagnvart islenskri stjornmalamenningu. Eg vil ekki kalla thad synik, svartlyndi, thvi vonleysi mitt er ekki alveg svo svart. Eg er of gladur fra degi til dags. I fyrsta lagi verdur thetta sjalfsagt aldrei neitt verra en thad er og i ödru lagi by eg nu i Oulu i Finnlandi, thad er laugardagskvöld og eg er aldrei thessu vant ad sötra bjor i felagsskapi vid skemmtilegt folk. A morgun flyt eg inn a nytt heimili og held afram med skaldsöguna mina, les og reyni ad njota sumarsins. Vonandi vinnur Besti flokkurinn i Reykjavik. Til vara maetti hann fa 7 menn svo hinir flokkarnir fai ad velja a milli thess ad rotta sig saman i “thjodstjorn” (borgarbuastjorn?) eda dila vid Jon Gnarr. Ekki vegna thess ad besti er bestur – heldur til ad spaela hina flokkana. Til ad hvetja sjalfstaedisflokk og samfylkingu til ad taka til i sinum ranni, hvetja Framsokn til ad hverfa, og hvetja flokksmenn i VG og sveitarstjornarfolk til thess ad thrysta a um ad VG gerist baedi vinstri og graenn i rikisstjorn.

Isfirskri stjornmalamenningu er hins vegar ekki vid bjargandi (einsog sja ma af adsendum greinum a bb.is a sidustu vikum).

En adallega trui eg og vona ad thessi mal komi mer ekki vid.

Og tha er bara ad verda ser uti um finnskan rikisborgararett.

Kronikka

Moi. Olen Eiríkur. Asun Oulussa. En ole vieläkään saanut internetyhteys.

28. maí, 2010

krónika

700 km í aðra nösina. Takk fyrir og góða nótt.

On the Road Again

Búslóðin

27. maí, 2010

Krónika

Vaknaði rúmlega 7. Mikið kaffi. Múslí. Pakk, pakk, pakk, pakk. Út að ganga með Aram. Fann hjól. Dröslaði því heim (geri við það í Oulu). Misheppnaður hádegismatur – pylsa í sárabætur. Sótt hágæðapizza í kvöldverð, með öllu sem nokkur gæti hugsanlega girnst. Meira pakk. Afþurrk, tiltekt, sturta. True Blood. Nú er orðið kolniðadimmt og ég þarf að keyra tæplega 800 kílómetra á morgun (og verð þó ekki kominn nema rúmlega hálfa leið). Nú ætla ég að lesa. Takk fyrir daginn og góða nótt.

Búinn að pakka

Vantaði reiðhjól

Vantar ekki lengur reiðhjól.

Davíð Stefánsson

Davíð Stefánsson er kannski venjulegur maður, en ég er fenómen.

Barnes & Chernobyl

It’s got everything you need
It’s an artist
It don’t look back

Rod Smith úr bókinni Deed.

Börn, barnabörn og fyrrverandi hitt og þetta

Í kvöld verður upplestur á Næsta bar. Þar koma fram dætur Eugens Gomringers og Tómasar R. Einarssonar, barnabarn Halldórs Laxness, fv. verkefnisstjóri Útflutningsráðs, kærastan hans Óla Sindra, fv. kærastan hans Óla Sindra og tveir Þjóðverjar.

Frekari upplýsingar hér.

Ég get mælt með flestu af þessu fólki – og held það sé fjarska lúðalegt að halda sig heima (þótt þemað sé í sjálfu sér halló og hausavalið vafasamt, einsog fram hefur komið annars staðar). Ég myndi mæta ef ég væri í nágrenninu.

Múslimar og fólk

Samkvæmt frétt á Vísi eru múslimar í Marokkó reiðir vegna fyrirhugaðs tónleikahalds Elton John þarílandi. Svo virðist sem Elton John eigi sér marga aðdáendur í landinu og hefur kóngurinn gefið leyfi sitt fyrir tónleikunum.

Finnið villuna.

Sara Riel

Sara Riel fékk Guðmunduverðlaunin. Það er frábært!

Geof Huth

Bandaríska myndljóðskáldið Geof Huth varð fimmtugur í fyrradag. Í tilefni af því tók konan hans sig til og bað okkur kunningja hans og samstarfsmenn að semja fyrir hann eitthvað í þemanu ‘fimm’. Ég tók mig til og taldi upp á fimm á íslensku – á 144 ólíka (málfræðilega) vegu. Margir veganna hljóma raunar eins en tilheyra þá samt annarri beygingu.

Hægt er að sjá öll ljóðin hér – en þarna eru meðal annars verk eftir Mark Young, Derek Beaulieu, Gary Barwin, mIEKAL AND, Tony Trehy, Karri Kokko og fleiri.

Geof, sem ég kynntist í ljóðaþrælabúðum Karris Kokko rétt utan við Turku í fyrra, bloggar hérna.

Geirþrúður

26. maí, 2010

Króníka

Svaf lengi í dag. Líklega til hálftíu. Filmjólk með múslí í morgunmat. Drakk mikið kaffi. Hélt áfram að pakka. Fór í Clas Ohlson og keypti sexkantasett (veit ekkert hvað varð um gömlu sexkantana) – það tók fjarska langan tíma að finna sexkantana (mundi ekki hvernig maður segir ‘sexkantur’ á sænsku og nennti því ekki að spyrja) og meðan ég leitaði fann ég nýtt seðlaveski á tilboði. Gamla var rifið í tætlur – líklega nærri því tuttugu ára gamalt. Afgangur af fiskisúpu í hádegismat og grænmetisborgarar í kvöldmat. Aram er búinn að vera lasinn. Nú er að skella á nótt og kominn tími til að fara að lesa. Takk fyrir daginn og góða nótt.

Vanhanen og betlararnir

Matti Vanhanen, forsætisráðherra Finna, ætlar að segja af sér í sumar, til þess að gera pláss fyrir arftaka sinn. Arftakann mun miðjuflokkurinn Keskusta velja viku áður en Vanhanen lætur af embætti. Þingkosningar verða á næsta ári og þá verður að vera búið að skapa nýjan leiðtoga.

Þetta er ekki það leiðinlegasta við þessar kosningar, þótt þetta sé leiðinlegt. Það leiðinlegasta við þessar kosningar er að Hinir sönnu Finnar virðast ætla að ná hátt í tíu prósenta fylgi (þeir eru nas… ég meina popúlistar). En svo var allt útlit fyrir það fyrir ári síðan að Sverigedemokraterna (sem eru popú … nei ég meina gagnrýnir í innflytjendamálum) myndu ná manni inn á þingið í ár. Nú virðist það eitthvað hæpnara.

En altso. Mig langar að koma einu á framfæri: Vanhanen er slefandi fábjáni. Í dag tilkynnti hann ekki bara um afsögn sína heldur stakk upp á því – svona í framhjáhlaupi – að Finnar hættu að gefa betlurum pening. Það var einfaldasta lausnin á „betlaravandamálinu“ – en ríkisstjórn Vanhanens hefur undanfarið leitað löglegra leiða til að banna betl, enda séu betlarar í Helsinki svo agressífir. Betlurum fylgja glæpir, segir Vanhanen. Ég hef aldrei orðið fyrir áreiti af betlara í miðbæ Helsinki eða annars staðar í Finnlandi. Þar hef ég hins vegar ítrekað orðið fyrir ónæði af sölumönnum símafyrirtækja, hvítum krökkum frá Amnesty, Unicef og Greenpeace og blómasölumönnum.

En fólki býður við betlurum einsog þeim býður við rónum (en rónum er miskunnarlaust skutlað úr miðbæ Helsinki af lögreglunni – hvert þeir fara veit ég ekki, en þeir mega vera í vissum hverfum). Betlarar gera fólki erfiðara um vik að ímynda sér að í raun hafi það allir gott. Að fátækt fólk sé einhvern veginn alltaf á margmilljónabótum með stolna flatskjái étandi heimsent sælkerafæði í öll mál. En það séu bara latt og gráðugt og vilji því sífellt meira.

Betlarar rífa göt á fantasíuna um ofgnóttarþjóðfélagið þar sem ekki þarf að veita neinum hjálparhönd. Rífa göt á fantasíuna um að í velferðarsamfélaginu okkar sé hugsað um alla og ekki væsi um neinn. Vegna þess að innst inni – alveg sama hversu miklar mótbárur við komum með út á við – þá vitum við að það betlar enginn vegna þess að honum finnist það gaman eða vegna þess að það sé svo ábatasamt. En við viljum ekki gefa því þá er minna eftir fyrir okkur sjálf. Og eina fólkið sem við kunnum að vorkenna er við sjálf.

Fyndni frambjóðandinn

Aram Nói hjálpar pabba sínum að pakka

Þú þarft á innflytjendum að halda

Í gærkvöldi kláraði ég bókina Immigrants – your country needs them eftir Philippe Legrain. Hún var í sjálfu sér ágæt, en skrifuð út frá peningasjónarmiði frekar en mannúðar- (enda líklega ætlað að sannfæra hægri menn – það á ekki að þurfa að sannfæra vinstri menn). Legrain færir í bókinni rök fyrir því að allir græði á því að opna landamærin. Ríku löndin fá annars vegar verkafólk í störf sem heimamenn vilja ekki sinna lengur og hins vegar sérfræðinga (hann er reyndar mishrifinn af innflutningi á sérfræðingum – enda meðvitaður um ‘brain drain’ í þriðja heiminum og hversu tilgangslaust það er að láta menntaða íranska líffræðinga keyra strætó í Toronto). Fátæku löndin fá að létta af sér ákveðnum þunga – fólksflutningarnir draga úr atvinnuleysi og létta þeim sem eftir eru lífið. Hér tekur hann m.a. áhugavert dæmi af Svíþjóð, sem var fátækasta land vestur Evrópu árið 1850, þegar miklir fólksflutningar hófust til Norður-Ameríku – og sýnir fram á hvernig bæði Svíþjóð, Kanada og Bandaríkin nutu góðs af og meðallaun hækkuðu á öllum stöðum. Þá bendir hann einnig á að innflytjendur frá þriðja heiminum á vesturlöndum senda (að minnsta kosti – eftir skráðum leiðum) helmingi meira fé til heimalanda sinna en vesturlönd eyða í þróunaraðstoð – og ekkert af peningunum fer í skriffinnsku, spillingu eða þvælu. Hann nefnir að vísu ekki eina aukaverkun sem ég varð áþreifanlega var við á Kúbu fyrir rúmum áratug, sem er að þeir sem eiga ættingja erlendis búa við áberandi betri kjör en hinir sem eiga enga slíka ættingja og þannig verða til forréttindastéttir (altso: lágstétt án ættingja erlendis og miðstétt með ættingja erlendis). Hann bendir líka á hvernig Ísraelsmenn hafa opnað landamæri sín fyrir öllum Gyðingum í heiminum og tekið á móti gríðarlegum fjölda fólks á vissum tímabilum – án þess að hafa ‘tapað peningum á því’. Hann hrekur síðan ýmsar óttamýtur; um múslima sem vilja drepa alla, um fátæklinga sem munu ALLIR koma STRAX og landamærin opnast, og útrýmingu þjóða. Hann bendir á hversu mikil grimmd er fólgin í harðri landamæravörslu (fleiri hafa sem dæmi látið lífið á landamærum Mexíkó og Bandaríkjanna frá 1995 en létust í Tvíburaturnunum – og annað eins deyr í Flórídaflóa, í sundinu milli Marokkó og Spáns og á milli Albaníu og Ítalíu og víðar) og hversu lítið gagn hún gerir (flestir sem vilja komast burt komast burt) og hversu slæmar afleiðingar allt þetta svarta vinnuafl hefur á alla verkalýðsbaráttu í ríku löndunum.

Bókin er altso dálítið kapitalísk – hún er ekkert að stinga upp á afnámi auðvalds – en það er líka mannúð í henni og hún fær fjórar af fimm stjörnum.

Au Revoir, La Suède

25. maí, 2010

krónika

Fór á fætur með Aram klukkan hálfátta. Illa sofinn. Drakk mikið kaffi og borðaði hrökkbrauð með kæfu. Hélt áfram að pakka. Fór fram í eldhús og náði í lítinn poka. Kom með pokann inn í stofu og mundi ekki hvað ég ætlaði að gera við hann. Rak tærnar í kassana á gólfinu. Skar mig næstum því í fingurinn. Bölvaði. Datt næstum því í stiganum. Mundi hvað ég ætlaði að gera við pokann (setja í hann tindátana sem Gunnar afi gerði). Reyndi að finna þögn í höfðinu á mér. Tvisvar. Mistókst. Át pasta og pestó í hádegismat. Var áfram svangur. Nadja gerði ljúffenga fiskisúpu í kvöldmat. Ég las það sem eftir var af internetinu og Nadja keypti flugmiða til Búdapest. Horfðum á einn True Blood. Nú er orðið myrkt og kominn tími til að fara að lesa. Góða nótt og takk fyrir daginn.

sami rassinn

Áður en Vinstri grænir komust í ríkisstjórn hafði ég ekki gert mér grein fyrir því að flokksmenn þar væru flokksmenn í sama skilningi og flokksmenn annarra flokka. Call me stupid. Ég hélt að fólkið í VG væri meira og minna gagnrýnir vinstrimenn sem væru ekki ginnkeyptir fyrir því að fylgja flokknum í blindri trú – að þeir stunduðu ekki pólitík einsog trúarbrögð, að þeir héldu ekki með flokknum einsog fólk heldur með Arsenal. En þetta var sem sagt fyrir svona einsog einni meðgöngu síðan. Nú finnst mér vera „sami rassinn undir þessu öllu“. Og það er voða leiðinlegt.

Vijsur s^ra H(allgrims) s(a)l(uga) Pet(urs)s(onar)

Vngdömur heimskur
æsku tijmenn gleimskur
gledtu þig spart
jllt kemur ævart.
.
1. Barnalund blind hrædd
vid briost nam mödur kwra
æskustund ömædd
fyrer ongvu kann ad stüra
enn þad mund algiædd
er mansins nattura
skamt mun til skwra.
.
2. Eirn ef kiemst hier hätt
og higgur sier til kiæti
a þad skemst addrätt
eitthvad þann mann græti
hiartad kremst hvarf brätt
hellst er þotti mæti
allt epterlæti.
.
3. Glijann reis grä hart
gnap þa stormur hrillte
ølldu geis grÿmt margt
glæstum reida spillte
þesse eis enn snart
ønnur rümid fillte
og batnum billte.
.
4. Skier ad liær skin söl
skijrt ad morgun kosti
vm annad grær eikt böl
yriu daggar rosti
sijdann slær heims hiöl
hvessi gustar losti
med feikna frosti.
.
5. Þui er allt i heim
ef so mætti greina
næsta vallt þad þeim
þyker vijst ad reina
a hlidum hallt hält tveim
hiölid lucku teina
fer braut ei beina.

evrópusambandinu mótmælt í eistlandi

ættleggur framúrstefnunnar

Var að komast að því að Nora Gomringer, sem er ein þeirra sem kemur til Íslands til að lesa með grínistunum (sjá: millifyrirsögn III og enn fremur: Til varnar “ungskáldum”), er dóttir Eugens Gomringer – sem er oft nefndur faðir konkretljóðlistarinnar og átti texta og verk í Af steypu. Ég er nógu mikið nörd til að finnast það geggjað.

Skúli frændi

„Það leggst æðislega vel í mig að koma vestur og spila í mínu heimaplássi,“ segir ísfirski tónlistarmaðurinn Skúli mennski sem heldur tónleika í Edinborgarhúsinu á Ísafirði á morgun, miðvikudag ásamt hljómsveitinni Grjót. Þar mun Skúli og hljómsveitin kynna nýútgefna plötu í bland við annað vel valið efni. „Ég er svo ánægður með það sem við erum að gera og ég held að þetta verði frábærir tónleikar. Svo erum við með uppistandarann Ara Eldjárn með okkur svo þetta ætti að vera skemmtileg og notaleg kvöldstund,“ segir Skúli.

Skúli frændi spilar á Ísafirði.

Viðbót: Tónleikunum var aflýst.

talandi um tælenska matvöru

Ég vona að þessi fallega verslun (sem einhver ljósmyndaði árið 2006) verði enn í Oulu þegar ég kem.

í matjurtagarðinum

Hér er ró. Facebook er dálítið einsog stór kjörmarkaður á föstudagseftirmiðdegi. Það er mikið úrval, mikið af fólki, langar biðraðir og leiðinleg músík. Maður finnur allt sem maður vill – þarf kannski að rölta í tælenska kjörmarkaðinn eftir tamarind eða arabíska markaðinn eftir tahini en ef maður er tilbúinn til að fara krókaleiðir finnur maður allt sem maður vill. Hversdagsleiðin er einsog manns eigin matjurtagarður. Hér get ég dundað mér einn og óáreittur við að stinga niður hugsunum í rólegheitunum. Það verður allt einhvern veginn glaðlegra.

fasistar næst

Máttleysi og úrræðaleysi verkalýðsflokka á krepputímum þegar engin færi eru á að sænga í vinsemd með auðvaldinu hefur kallað hræðilegar hörmungar yfir mannkynið. Sem betur fer er Besti flokkurinn samsettur af meinlausasta fólkinu í landinu sem vill engum illt. Skilaboð þessa framboðs sem enginn stjórnmálamaður virðist skilja eru þessi: „Ef þið takið ykkur ekki saman í andlitinu eftir þessa vitleysu þá verða það fasistarnir sem taka ykkur næst í rassinn!“

Pétur Tyrfingsson

24. maí, 2010

Króníka

Í dag pakkaði ég niður öllum ljóðabókunum mínum, skrúfaði sundur bókaskápana og hlustaði á Motörhead. Hátt. Ég fór í tveggja klukkustunda gönguferð í sólinni með Aram Nóa sofandi í barnavagni. Niður að Mälaren við Lögarängen og upp eftir Svartån að Vallby Friluftsmuseum og til baka. Ég fékk mér vanillu-banana-appelsínu smúðing í morgunmat, tælenska afganga í hádegismat og innbakaðan kjúkling og grænmeti með sinnepssósu í kvöldmat. Eftir að Aram sofnaði horfði ég á einn þátt af True Blood með Nödju. Nú er orðið dimmt úti og kominn tími til þess að fara að lesa. Góða nótt og takk fyrir daginn.

ný skáldatíska

skjaldarmerki oulu

Poem

NO
GOETHE
GOT
NO
GOETHE
WAS
NO COWARD
HEGOT TOOLATE
HE GOTTOO LATE
HE GOT TO LATE AT THE MADNESS
IT
WAS
WISE
OF
HIM
WAS IT WISE OF HIM?

Guðbergur Bergsson – úr SÚM IV, 1971

Louie, Louie (með pakkningunum)

Óbeinar reykingar

Fyrir 25 árum voru óbeinar reykingar það að eiga pabba sem reykti tvo pakka af filterslausum Camel á dag. Inni í leikherbergi barnanna sinna. Í dag eru óbeinar reykingar gaurinn sem reykir í strætóskýlinu í hávaðaroki. Salem Light Menthol.

Í túristabúðinni í Tallinn

..

múltíkúltí

Fjölmenning er ekki stjórnmálastefna heldur staðreynd. Um heiminn þvælast hindúar með undarlegar húfur, samkynhneigðir múslimar, róttækir anarkistar, húsmæður með allt á hornum sér, bakarar, kokkar, læknar og lögfræðingar – kolbikasvartir og sólblómagulir og ég veit ekki hvað og hvað.
Ef þú ert svo sanslaus að geta ekki fagnað því að fleiri en hvítir norðmenn gerist Íslendingar skaltu að minnsta kosti sætta þig við það. Svona einsog þú sættir þig við litasjónvarpið.

23. maí, 2010

universalistisk dada-individualism (þriðja erindi)

(ovanstående – med andra ord.
Sjung livet
sjung sjung
sjung livet, ditt
liv,
sjung sjung
sjung – ditt liv!
– Sjung
livet livet! li li li-
vet!
Sjung sjung
sjung sjung –
sjung!
livet.)

Gunnar Björling – 1928

Oulu, mon amour futur

Bankamenn vs. netþjófar

If you wanted to know how many pirated e-books are being downloaded, BitTorrent would be a good starting place. TorrentFreak, a blog that covers these speedy, P2P downloads, recently decided to check the numbers. The question: did e-book torrent downloading become more popular after the iPad’s launch? The answer was a resounding “kinda.” While almost none of Amazon’s top ten appeared on public torrent trackers, six out of 10 books in the business category were available. (Feitletrun mín).

Is the Ipad driving e-book piracy and does it matter

Þegar mamma varð íslendingur (10. maí, 1978)

22. maí, 2010

Besti

Framboð Besta flokksins er ófært um að afhjúpa íslensk stjórnmál (líkt og háfleygustu stuðningsmenn flokksins halda fram að það hafi nú þegar gert). Líkt og gott skemmtiatriði beinir það allri athyglinni að sjálfri sér og sirkusmeistaranum. Sem þýðir ekki endilega að Besti flokkurinn geti ekki afhjúpað íslensk stjórnmál þegar hann er kominn í borgarstjórn. En framboðið sem slíkt er bara enn einn fönklisti, enn einn biðlisti – og hvað hann hét þarna danski. Bara grínframboð – nákvæmlega einsog öll hin. Nákvæmlega jafn fyndið og framkvæmt á sömu forsendum.

Það vill hins vegar til að það er fátt um fína drætti í íslenskri pólitík. Þetta er óttalega lélegt úrval. Og Jón Gnarr kom vel út úr viðtali í Grapevine – og aðgerðarskráin þeirra er (að mestu) mjög fín.

Og samt fæ ég óbragð í munninn af þessum frægðarhórdómi.

En verst af öllu er þó tilhneigingin beggja vegna borðsins til þess að finnast aðrir ekki mega tala um Besta flokkinn – þeir sem styðja hann fyllast óttablandinni vandlætingu þegar einhverju er á hann hallað (‘oh hvað þú ert húmorslaus!’); og þeir sem styðja hann ekki sífra og væla um ábyrgðarleysi hinna sem styðja hann ekki og bla bla. Einsog það væri til marks um gífurlega ábyrgðartilfinningu að kjósa Sjálfstæðisflokk, Samfylkingu, VG, Framsókn eða Frjálslynda.

Aram Nói

Mieskuoro Huutajat

nema íslendingar

In Alien Nation Peter Brimelow argues that: The word “nation” is derived from the Latin nescare, to be born. It intrinsically implies a link by blood. A nation in a real sense is an extended family. The merging process by which all nations are created is not merely cultural, but to a considerable extent biological, through intermarriage. This idea of nations as extended families, or modern-day tribes, is widespread – but except perhaps for Icelanders, it is nonsense.

Úr bókinni Immigrants – your country needs them eftir Philippe Legrain

Í frí

Ég er farinn í frí frá Facebook. Við erum að flytja frá Västerås til Oulu í Finnlandi og það er alltof áríðandi að rífast á Facebook til að maður hafi til þess tíma. Þetta er hversdagsleiðin. Hér eru engin komment (og engin rifrildi). Að minnsta kosti enn sem komið er. Fjallabaksleiðin verður ennþá opin, birtist enn á forsíðu með athugasemdum og þar verður svo sannarlega hægt að rífast um miklu lengri og leiðinlegri texta.

Var í Tallinn