Þetta er ekki töff
Fólki þótti bleiki liturinn ekki töff. Karlmenn ganga ekki í bleiku án þess að vera uppnefndir. Við því er víst ekkert að gera. Ég er jafn upptekinn af því að vera töff og hver annar og hef því tekið upp svarta og gráa tóna í stað þeirra bleiku. Stríðnispúkarnir geta þá notað næstu misseri til að takast á við fordóma sína meðan ég safna þreki til að gera aðra atrennu að því að mölva hina fúlu veggi feðraveldisins.
Síðan er annars með svörtum texta á hvítum bakgrunni vegna þess að það var erfitt að lesa hina. Það er ekki mýkra fyrir augun að lesa hvítan texta á svörtum bakgrunni, eins og einhver hélt fram í athugasemd, heldur þvert á móti. Meðal annars þess vegna eru bækur svona sjaldan skrifaðar á svartan pappír (eina ljóðabókin sem ég man eftir í bili með svörtum bakgrunni (að mestu) var bókin hennar Silvia Night). Það er eitt að lesa stuttar bloggfærslur á svörtum bakgrunni en annað að lesa lengri greinar eða ljóð og þýðingar.
Svo er komin auglýsing upp í hornið. Ný auglýsing. Fyrir nýja bók. Hún er sko ekkert bleik.
Einhver? Paff.
En pappír er samt ekki baklýstur, ólíkt tölvuskjám.