Samanburður á starfskjörum opinberra starfsmanna og ríkislaunalistamanna er þinn en ekki minn. En allur þorri opinberra starfsmanna er með þriggja mánaða uppsagnarfrest. Eftir einhvern ákveðinn árafjölda í starfi teygist fresturinn í upp sex mánuði. Æviráðningar eru löngu aflagðar. Og fólki er sagt upp hjá ríki og sveitarfélögum rétt eins og annars staðar máttu vita. Án efa verður talsvert um uppsagnir opinberra starfsmanna á næstunni þar sem fjárhagur íslenska ríkisins er nú í molum.

Minn punktur er að fjárhagsleg afkoma fjöldamargra starfsstétta er ótrygg og aðeins hægt að horfa skammt fram í tímann í þeim efnum. Rithöfundar eru vafalaust í þeim hópi, en ekkert lakar settir en fjölmargir aðrir sýnist mér, og alls ekki þeir sem fengið hafa starfslaun.

Ég vona að starfslaunin nýtist þér vel.

Þá er auðvitað sjálfsagt að bera rithöfunda og listamenn á launum saman við aðra ‘ríkisstarfsmenn’ sem njóta framar en aðrir æviráðninga, biðlauna og atvinnuöryggis.

Auk þess er rétt að nefna að þetta er normalstatus listamanna, ekki kreppustatus – svona er þetta bara. Ég er ekki viss um að það geti verið öðruvísi, en þessu fylgir gríðarleg taugaveiklun.

Hver veit hvað atvinnuleysið á eftir að verða. Mælt atvinnuleysi mun vera ríflega 8% nú. Er sjálfsagt eitthvað meira í raun því ekki skrá sig allir atvinnulausa sem eru það. Þar á meðal eitthvað af hátekjufólkinu (stjórum ýmis konar) sem hafa misst vinnuna undanfarið. Miðað við að enn sýnist langt til botns þykir mér ekki ósennilegt að núverandi atvinnuleysi eigi eftir að tvöfaldast á næsta ári. Vonandi hef ég rangt fyrir mér með það og það verði minna.

Og ekki heldurðu því fram að flestir á Íslandi horfi fram á að verða reknir á næstunni? Ég geri mér grein fyrir að ástandið er svart, en svo svart er það nú ekki að stefni í að atvinnuleysi verði talið í tugum prósenta.