Leif Holmstrand
Annarri af tveimur sprengjuárásum afstýrt
Hvers vegna að sprengja sig í tætlur?
Lögreglan nær taki á konu, skilur hana frá litla manninum sínum.
Hann springur í tætlur. Hún andvarpar og votnar um hvarma.
Enn með sína hleðslu.
Það er miðvikudagskvöld.
Og því tekur hún lögguna sína með sér á krána, nei,
kennarastofuna, safnaðarheimilið.
Þau hjálpa henni að taka af sér túrbaninn,
hleypa út löngum ljósum lokkunum og greiða skegg hennar
með litlu, brothættu fingrunum sínum.
Það slær þögn á alþjóðlega ráðstefnu.
Hún er ekki þar,
en kannski þegar hún kemur fram í sjónvarpinu upplýsist fléttan,
lögreglan loksins bráðnar saman
við þetta kvenmannskjöt,
maðurinn saumast saman í hagnýta tösku.
Hún er bókasafnsfrænka
sem segir þeim minnstu: Málið er að pressa saman
hefðbundnum karlmanns- og kvenmannseiginleikum
til þéttunar, sjúkdómseinkenna.
Það þarf meira til en svo, finnst lögregluþjónunum.
Leif Holmstrand