Haltu kjafti og vertu sátt – Innbakaður Hallgrímur og fleginn Þráinn
Hallgrímur Helgason hefur lengi þegið listamannalun [svo] frá hinu opinbera, nú síðast laun í 12 mánuði, sem margir væru tilbúnir til að sætta sig við. Rithöfundurinn þakkar fyrir sig og lemur bíla á launum frá skattgreiðendum
Af AMX (ég set engan hlekk því mér er meinilla við að auka til þeirra lesendaflæðið).
Ég vil svo bæta við hluta úr ritmanifestói þeirra:
Höfuðáhersla er lögð á miðlun frétta og djúpar greiningar á málefnum líðandi stundar í viðskiptum, efnahagsmálum og stjórnmálum.
Ritstjórnarstefna vefsins byggist á borgaralegum gildum og er ritstjórn óháð stjórnmálaflokkum og hagsmunasamtökum en tekur afstöðu til málefna á grunni hugmynda um frelsi einstaklingsins.
Síðan vil ég spyrja mig hvort það sé djúp greining á grunni hugmynda um frelsi einstaklingsins, að allt að því hóta rithöfundi fyrir að láta í ljós skoðun sína? Hallgrímur braut ekki einu sinni nein lög.
Um Þráinn Bertelsson segir síðan hinn mikli vefur:
Þegar ástæður hruns bankakerfisins verður rannsakað, mætti taka til skoðunar hvernig það gerðist að Þráinn Bertelsson var talinn standa öðrum mönnum framar til að komast í flokk heiðurslauna frá samborgurum sínum
Og það vegna þess að hann neitaði að sýna Geir H. Haarde samúð – og var jafnvel pínulítið kvikindislegur í ummælum um hann. Hvað varð um frelsi einstaklingsins? Er það nú skyndilega bundið í lög að maður skuli vera jákvæður og fullur af samúð, að maður megi ekki banka í rúður á bílum eða segja hug sinn?
Mér finnst þetta ekki síst uggvænlegt vegna þess að það er Valdið sem stendur á bakvið AMX – þar skrifa Björn Bjarna og Styrmir pistlana sína. Það er ekkert ólíklegt að fólkið sem stendur að þessum vef komist í þannig valdastöður að það skipti máli – og það hefur nú sýnt með þessu að pólitískar og persónulegar ástæður ættu – að þeirra mati – að vega þungt í vali á fólki inn á listamannalistann. Að Þráinn sé harðbrjósta – hvort sem manni finnst hann vera það eða ekki – kemur því einfaldlega ekkert við hvort hann á skilið að hljóta heiðurslaun. Og mótmælastaða Hallgríms á ekki heldur að skipta máli við úthlutun ritlauna.
“Samkvæmt íslensku lýðræðislögmáli var mér úthlutað rithöfundastyrk af opinberu fé eins og öðrum; þó var styrkurinn reyndar tvívegis tekinn af mér aftur í refsingarskyni fyrir eitthvað sem ég hafði skrifað.” (HKL, Íslendingabók, Helgafell 1967, bls. 95)