Þjónn, það er Fönix í öskubakkanum mínum!
Þjónn, það er Fönix í öskubakkanum mínum!
Ágætir landsmenn.
Nýhil kynnir, bísperrt af stimamýkt og frjóvgað af ákefð:
Þjónn, það er Fönix í öskubakkanum mínum
eftir Eirík Örn Norðdahl
Hinn undarlegi fítónn og angurgapi íslenskrar ljóðalistar, Eiríkur Örn Norðdahl, galopnar níðþröngar sjónir hennar með bók sem á sér ekki hliðstæðu í bókaútgáfu hérlendis síðan Kalda stríðinu lauk: 200 blaðsíðna þrekvirki með engu nema ljóðum: Þjónn, það er Fönix í öskubakkanum mínum! Ljóðin í bókinni bera „hreinni, tærri maníu“ höfundarins órækt vitni: það er líkt og hver mergð innra með honum hafi sína eigin ljóðabók fram að færa, hverja með sínum hætti. Hættir Fönixins eru hins vegar án marka og skólaðir ljóðaunnendur geta nú farið að svipast um eftir hárkollum.
„Nú í þessa tíð þarf eitthvað eins og öxulveldi hins illa, öxul yfir vötnin, öxul sem spannar Ísafjörð, flugstöð Leifs Eiríkssonar og Helsinki City, til að skjóta fallbyssukúlum í hnakkann á hversdagsleikanum, töfrunum og einfaldleikanum. Nú þurfum við hryðjutíð, fellalög og kannski ekki síst hreðjatök, því að þegar kemur að Estrógeni, þá sýnir Eiríkur að „less is more“.“
– Valur B. Antonsson, af bakkáputexta bókarinnar.
Umsagnir
„Eiríkur er Snorri Sturluson tuttugustu og fyrstu aldarinnar. Þjónn það er fönix í öskubakkanum mínum er ekki bara ljóðasafn heldur stefnuyfirlýsing“
Jón Yngvi Jóhannsson – Ísland í dag
„Fönix Eiríks flýgur í þessar áttir og áttleysur bæði vísvitandi og gargandi og fellur síðan sviðinn á bakkann einsog flugáætlun gerði ráð fyrir og bíður þess eins að lesandinn komi og drepi í. Dr. Johnson á lokaorðin (og þarmeð ábyrgur fyrir stjörnugjöf) en um fræga enska skáldsögu sagði hann fyrir 300 árum: I would rather praise it than read it – skárra að lofa hana en lesa.“
Sigurður Hróarsson – Fréttablaðinu
„Þjónn, það er Fönix í öskubakkanum mínum. Það er dásemd!“
Þórunn Erlu- Valdimarsdóttir, í viðtali í Blaðinu.
„Það þýðir ekki að gráta yfir dauða ljóðsins, heldur – eins og Ingólfur minnir á í formála bókarinnar – að gera okkur klár til gagnárasa (5). Og bókin Þjónn, það er Fönix í öskubakkanum mínum! er sannkölluð gagnárás.“
Ása Helga Hjörleifsdóttir – Víðsjá
„Og aðdráttarafl bókar Eiríks snýst einmitt að umtalsverðu leyti um það sem ekki er í verkinu, og samræðuna sem þannig verður á óbeinan hátt til við allt það sem þessi bók er ekki. Og það sem er skilið útundan, fyrst og fremst, eru allar hugsjónir um ljóðið sem miðil sem temur og skýrir heiminn, það að hægt sé að skapa mengi tákna sem leiðir okkur að upphöfnu sjónarhorni; hér eru ekki vitundarblossar til sýnis, ekki heldur andartök fegurðar sem réttlæta heiminn eða tilvist mannsins í honum, hið ljóðræna sjálf er ýmist fjarverandi, vitfirrt eða gert að brandara. Og niðurstaðan er ákveðin tegund af flugeldasýningu. Höfundur er fjölhæfur, hugmyndaríkur og djarfur, hæfileikarnir eru ótvíræðir þótt í þessari bók líkist þeir að sumu leyti hríðskotabyssu í höndum sjónskerts bókasafns- og upplýsingatæknifræðings. Fönixinn er þrekvirki, á því leikur ekki vafi, og þessi sérkennilega blanda af ofurmetnaði og eilítið þreytandi endurtekningarsemi launar lesturinn, húmorinn er ríkulegur, tilraunin til að svipta hulunni af þeirri þurrð sem tekur að einkenna ofnotuð form og ofnotaðar tjáningarleiðir er aðdáunarverð.“
Björn Þór Vilhjálmsson – Morgunblaðinu