Gamlir og dánir hvítir íslenskir karlar á frummálinu
Aðra vikuna í röð er engin kona á ljóðametsölulistanum, Gerður horfin og Stína enn úr sjónmáli, sem og Ingunn Snædal og Sigurbjörg Þrastardóttir, Þórunn Vald og aðrar. Jóhannes úr Kötlum trónir sem fyrr, en því var raunar að laumað að mér að ástæðan væri kannski ekki síst sú að frágangur bókarinnar er víst svo lélegur að fólk verður að kaupa nýja um hver jól. Jólalagasafn Ólafs Gauks situr kyrrt í áttunda sætinu, Hvert orð er atvik fer upp um tvö sæti, Steinn Steinarr fellur úr fimmta í 8-9 sæti, Gunnar Dal kemur aftur inn eftir að hafa verið úti síðast – geisladiskurinn með Sjón kemur aftur inn en heildarsafnið dettur út.
Ég þekki ekki Litir og ljóð úr Breiðdal, s.s. ekki hvort þar er um ný ljóð eða endurútgefin að ræða, og raunar heldur ekki Sjöund, og því erfitt að meta hvað er nýtt og gamalt þarna, þó gamalt hafi augljóslega vinninginn. Látnir eru hins vegar bara þrír á listanum, og hefur fækkað.
En sem sagt, bara karlskáld (Sóley er hönnuður), og yngstur sýnist mér Sjón (46 ára). Allir hvítir og engin þýðing.
Já, hvítir gamlir karlar. Mér er þó ákveðin fróun í því, auðvitað, að það styttist stöðugt í að ég fái að fylkja mér í þann hóp … og eitt er víst að alltaf verður, ákaflega gaman þá!
Jú, jú, fyrirhafnarlaust verður þú miðaldra og gamall hvítur karl og átt því nokkra von um að komast á lista. Hið sama verður ekki sagt um konurnar.
Ha? Ertu ekki að djóka í mér? Hvað verða þær þá?
Þær eru skotnar á heiðum upp úr tvítugu, hvar hefurðu verið? En drepfyndinn gjörningur þetta með að vera alltaf að tékka á metsölulistum ljóðabóka. Minnir mig á þegar Ágúst Borgþór, vinur vors og blóma, var alltaf að fletta mér og sér upp í útleigu á Borgarbókasafninu. Þú ert náttúrulega að grínast, er það ekki?
Bæði og – mér finnst þetta allavega fyndið. Bæði gjörningurinn og reyndin – en ég veit ekki hvort það á að skemmta öðrum en sjálfum mér.
Ja það er þá reyndar heldur napurt og tvíbent skens, “um síðir bindur blóðöx / enda á marklítið drykkjuraus vort” orti Þorsteinn og lætur víst nærri þó svart sé.
Ég kannski útskýri þetta betur við tækifæri, hvers vegna ég hef áhuga á þessu – þetta er gluggi, lítill kannski og ómerkilegur fyrir mörgum, en mér finnst gaman að kíkja innum hann þó þér finnist það fyrir neðan virðingu mína (að því ég fæ þig best skilið).
Tja ég myndi ekki láta það sjást til mín. Hins vegar er lítið að marka þennan lista, ljóðabækur ferðast oft eftir öðrum leiðum, fyrir utan að þær seljast svo sem ekki í bílförmum né þurfa þess endilega.