Allen Ginsberg
Ég er stundum mjög viðutan, og þá sérstaklega þegar ég bregð út af rútínum dagsins. Í gær lá mér á að komast úr húsi og ákvað að taka morgunmatinn úti. Ég hljóp af stað, tók með mér kaffibolla af Ryytmi, og fór að sinna erindum. Sjö klukkustundum síðar, þar sem ég var á gangi, áttaði ég mig á því að ég hafði gleymt að fá mér morgunmat og hafði enn ekkert nærst.
Kannski var ég sleginn út af laginu af manninum á Hakaniemi sem stoppaði mig og ávarpaði á sænsku: Ert þú ekki þessi sem var að þýða Ginsberg á íslensku?
Það er dómur um þýðinguna í dag – heldur í neikvæðari kantinum, a.m.k. í minn garð, en þó ekki alveg. Rýnir er ónægður með titilinn og bendir á villu, sem er þó ekki endilega villa – enda beitir Ginsberg hinu fljótandi súbjekti enskunnar víða, frjáls undan bendandi málfræði íslenskunnar. Kannski þýddi ég aukmerkingu inn í textann, og sleppti þá höfuðmerkingu, en ég frábið mér að þetta sé villa – og ef þetta var villa þá var hún val en ekki mistök. Og það eru mörg fleiri dæmi í bókinni um fljótandi súbjekt af þessari tegund, og íslenskan neyðir mann í flestum tilvikum til þess að velja á milli.
Ég ætti þó ekki að vera of óánægður, enda segir að þýðingin sé oftastnær árangursrík.
Hins vegar eru nokkrir punktar sem koma bjagaðir út. Ginsberg var rekinn frá Kúbu fyrir að vera hommi, hann var rekinn frá Tékkóslóvakíu fyrir að vera undirróðursmaður og óvilhallur stjórnvöldum. Leynilögreglan gerði dagbókina hans upptæka, þar sem jú var nokkuð um samkynhneigða óra, að sögn, en einnig alvarlegar athugasemdir við yfirvöld í Tékkóslóvakíu. Þá var hann líka handtekinn fyrir fyllerí og ólæti. Samkynhneigðin átti vissulega hlut að máli, ég neita því ekki.
Ginsberg söng ekki bara með Clash á tónleikum heldur líka inn á plötu, í laginu Ghetto Defendant, og samdi fyrir þá texta og vann með þeim að músíkinni. Það skarst raunar í odda á milli þeirra og að síðustu var stærstur hluti framlags hans fjarlægður, og Clash gerðu lítið úr samstarfinu eftir á.
Jóhann Hjálmarsson þýddi Til Lindsay, sem er afskaplega stutt ljóð skrifað fyrir Vachel Lindsay.
Dagur þýddi Ameríku – illa, með fullri virðingu.
Og þá eru ónefndar nýjar þýðingar Garðars Baldvinssonar á Asphodel og Supermarket in California.
—
Kári Páll fær Þrastarorðuna – “ein kröftugasta ljóðabók þessa árs” – og á hana alveg skilið.
Sölvi Björn er í ágætis viðtali um Rimbaud – og tjáir sig meðal annars um Nýhil, sem hann hefur gert áður og gerir jafnan úr undarlegri fjarlægð eins og hann sjái félagsskapinn alltaf í sögulegu samhengi (sem er enn ekki til).
Annars er ég farinn til Svíþjóðar í jólafrí.
Gleymið ekki að kjósa.