Rannsóknarnefndin o.fl.
Getur einhver upplýst mig hvert markmið rannsóknarnefndar vegna bankahrunsins er?
Á hún að komast að því hvort einhver lög voru brotin?
Eða bara kenna einhverjum um?
Ég held nefnilega að engin lög hafi verið brotin, heldur hafi lögin þvert á móti verið hluti vandamálsins. Ég hélt meira að segja að þetta væri alveg ljóst.
Þá eru sumir svo augljóslega í ábyrgðarstöðu, að þeim ætti að víkja frá þar til rannsókn er lokið, að minnsta kosti. Það ætti að vera fyrsta skrefið - stjórnmála- og viðskiptamenn víkja frá þar til sakleysi þeirra (eða sekt) hefur verið fullsannað.
Möguleikarnir, fyrir ráðherra og stærstu viðskiptajöfra (og jafnvel fjölmiðlamenn), eru nefnilega ekki svo margir:
1) Þeir hjálpuðu til við byggingu þeirra strúktúra sem gerðu þetta mögulegt (stjórnmálamenn með lagasetningu og markaðsherferðum; fjölmiðlamenn með peppi).
2) Þeir horfðu framhjá því sem var að gerast, og eru þar með vanhæfir (Björgvin G. lætur það viðgangast að hann fái ekki að vita hvað er í gangi - fjölmiðlamenn taka lygum og spuna stjórnmála- og viðskiptamanna sem gefnum sannleika, eða sem “enn einum” sannleika, sem þeir hafa hvorki fyrir að rýna í né túlka - og láta sig hafa ráðríki þeirra möglunarlítið).
Er það eitthvað fleira?
Í báðum tilvikum fylgja þeir lögum og reglum og gera ekkert af sér. En það er að vissu leyti í krafti þess að ráða lögum og normum.
Geir H. Haarde segist ekki bera ábyrgð, og í einhverjum afkimum íslenskunnar er það auðvitað rétt. Geir er að sjálfsögðu bullandi ábyrgur, en hann ber enga ábyrgð, enda enginn maður í slíkt. Geir er ærulaus maður, og slíkir menn bera ekki neitt, nema tilneyddir, hlaupast frekar undan ábyrgð, hvar og hvenær sem þeir geta.
Ef Geir væri maður í að bera ábyrgð á nokkrum sköpuðum hlut, þá væri hann auðvitað ekki forsætisráðherra lengur.
Annars er áhugavert að svo virðist sem fjöldi ráðherra ætli að segja af sér á Indlandi vegna hryðjuverkaárásanna í Múmbaí og lélegra viðbragða yfirvalda við þeim.
Það er ástæðulaust að bera hryðjuverk saman við fjármálakreppu, og ég ætla ekki að gera það, en vill þess þá heldur bera saman viðbrögð ríkisstjórna við áföllum almennt. Á Indlandi búast menn við langvinnri baráttu við ofbeldismenn sem kunna sitt fag, og ljóst að ástandið er ekki að fara að batna á morgun.
En þar láta menn engu að síður ekki eins og Indland fari í vaskinn, þó víki nokkrir ráðherrar.
Á Íslandi veður fólk áfram á hrokanum. Geir & Ingibjörg. Jásgeir og Björgólfur. Hver bendir á annan og tekur ekkert á sig, nema í mesta lagi fáein fánýt orð, og lítur svo á að hann/hún sé sá eini og sú eina sem bjargað getur Íslandi á ögurstundu. Geir með IMF og spunaköllurum, Ingibjörg með ESB og innistæðulausri retórík, Jásgeir & Björgólfur með endurreisn velda sinna (og þarmeð fjármagnsflæði - eða réttara sagt, lánafjármagnsflæði).
Björgólfur bendir á Jón og Gunnu sem keyptu sér íbúð í vesturbænum, bíl og sjónvarp - á lánum, hvorki meira né minna. Ingibjörg og systkini hennar benda á Steingrím J. - eins og hann ráði nokkru, hafi ráðið nokkru, eða til dæmis ekki sagt þetta í vændum (og hafiði séð Dagvaktina, hann er ógeðslega leiðinlegur við Ólaf Ragnar). Geir bendir á Lehman Brothers. Davíð bendir á Gordon Brown. Jón Ásgeir bendir á seðlabankann.
Og almenningur bendir á alla saman. Nema Jón, Gunnu og Steingrím. Og við höfum ekkert um Lehman Brother, Gordon Brown, Jón Ásgeir, Björgólf eða Dagvaktina að segja - það er prívat, annarra manna dílingar.
Geir, Ingibjörg og Davíð voru ekki bara á vakt þegar skipið strandaði - þau voru á okkar vakt. Og þau eru enn á vakt. Við erum yfirmenn og eigendur þjóðarskútunnar, þó þau hafi verið ráðin til siglinga.
Og vandamálið, einhver stærsta krísa Íslands (og höfuðástæðan fyrir því að ekki er hlustað á fólk), er þetta: þó við höfum ráðningarvald (takmarkað, en samt) þá höfum við ekki vald til að reka fólk.
Við getum ekki þvingað Geir og Ingibjörgu til að víkja. Við þurfum að treysta á að vanhæfir undirmenn okkar reki sig sjálfir.
Ein spurning
Ef Geir lítur svo á að hann beri ekki ábyrgð á kreppunni, heldur bankamennirnir, hvers vegna þjóðnýtti hann þá skuldir þeirra - tók þær svo að segja á sig fyrir hönd skattgreiðenda?
Var það af eintómri aumingjagæsku?
Eða finnst honum kannski að þó hann hafi ekki borið neina ábyrgð í málinu, þá hafi íslenskir skattgreiðendur fitað svo bankana, að þeim væri réttast að greiða skuldir þeirra? Fyrir flatskjái og Musso-jeppa?
Og enn fremur (afsakið, þetta átti að vera ein spurning) - eru það endilega meðmæli með forsætisráðherra, og þar á undan fjármálaráðherra, að hann hafi ekki haft neitt um rekstur landsins að segja þau ár sem hann var í embætti? Að bankarnir hafi ekki verið á hans ábyrgð (þó ríkið skrifi undir ábyrgð fyrir innlögnum í útlöndum og svo víðere) …
Er hr. Haarde að lýsa yfir eigin vanhæfi? Æpandi á hjálp (en enginn hlustar): stoppið mig ég get þetta ekki lengur!
Fasisminn á Facebook
Ljóðabókin mín er komin með Facebook síðu.
http://www.facebook.com/group.php?gid=47188822789&ref=mf
Iceland Report on the Observance of Standards and Codes

Ljóðið Iceland Report on the Observance of Standards and Codes var gert fyrir fyrsta tölublað Tíu þúsund tregawatta.
Upplesturinn er af disknum sem fylgir með Ú á fasismann.
Smellið hér til að sjá.
Ljóðametsölulisti

Látnir: 6
Lifandi:5
Ein ný frumsamin ljóðabók (og í síðasta sæti)
Fleira áhugavert? Tveir geisladiskar, sálmabók, hagyrðingar - já og engin þýðing.
Mér hefur reyndar verið sagt að sölutölurnar á þessum lista séu svo lágar að varla sé mark á honum takandi. Þetta sé spurning um 10 seld eintök í fyrsta sætið og 8 í annað, svona nærri því að minnsta kosti. Þá er augljóst að best seldu ljóðabækurnar á Íslandi komast aldrei inn á listann því þær eru ekki seldar í búðum heldur í póstkröfu og á kaffihúsum.
Byltingin
Heldur áfram og áfram.
Nei. tekur fjölmiðla í nefið.
Í dag á ég litla greiningu um hvers vegna fólk mótmælir (sem skýrir að nokkru leyti hvers vegna stundum sýður upp úr). Almennum: Fimm kröfur mótmælenda hvar og hvenær sem er.
Vantraust
Eini maðurinn sem kaus ekki flokkslínuna var Kristinn H. Gunnarsson, og hann kaus með stjórninni.
Er skrítið að maður treysti þessu fólki ekki?
En hvers vegna segir enginn fjölmiðill frá því hvaða þrír þingmenn voru fjarverandi? Getur einhver sagt mér það?
Ófriður
Einn sit ég og þýði - líkt og enginn sé morgundagurinn. Milli þess geri ég mitt besta til að fylgjast með fréttum frá Íslandi. Fjarveran er þrúgandi.
Skrílslæti er ekki lýsandi hugtak, heldur dæmandi, sagði Haukur Már í Silfri Egils í dag.
Tenging mín við íslenska þjóðarvitund er um bloggaugað. Þar hef ég orðið vitni að ýmsu. Flokkshestar fylgja sínum flokkum - lófatak undir ræðu Ingibjargar kemur ekki á óvart. Ég vona að hún geri sér grein fyrir því að þeir sem mæta á flokksþing Samfylkingarinnar eru líklega ekki þeir sem ekki voru henni fylgispakir fyrir fram. Ef Ingibjörg væri ekki í ríkisstjórn hefði hún sjálf skrópað á fundinum og mætt niður á Austurvöll og væri hás eins og Haukur.
Viljum við nýja ríkisstjórn? spyr Hörður.
Já, æpir Ingibjörg í fjöldanum.
Viljum við nýja ríkisstjórn? spyr fundur á Austurvelli.
Nei, segir utanríkisráðherra á flokksþingi.
Skrílslæti. Eignatjón er ekki ofbeldi. Enginn mótmælandi hefur beitt manneskju ofbeldi, nema í mesta lagi í einhverjum smá ýtingum sem ekki er orð á gerandi. Hurðin að lögreglustöðinni á Hlemmi er lítið gjald þegar rétta á ranglæti. Spuninn í kringum ímyndað lögmæti handtöku Hauks Hilmarssonar er í besta falli hlægilegur.
Ef mótmæli eru gagnslaus þá veit ég ekki hvað skal segja um Alþingi. Þingmenn eru valdalausir, reyrðir við þræltaminn flokksgæðing sem æðir áfram út í svartnættið. Ráðherrar eru ósnertanlegir. Og láta ekki fólkið snerta sig. Samúð þeirra er uppgerð, sem enginn trúir nema hinir allra blindustu.
Helmingur allra gildra atkvæða liggur á lausu.
- Hvað myndirðu kjósa ef haldnar væru kosningar nú?
- Æi, ég veit það ekki.
- Jú, svona, hvað myndirðu kjósa?
- Ég er bara ekki viss.
- Láttu ekki svona, hvað kaustu síðast? Ætlarðu að kjósa eins?
- Neeeeiii, ég held ekki.
- Svaraðu bara!
- Gæti ég fengið að kjósa einhvern út?
- Nei, það er ekki í boði. Sömu reglur og síðast.
- En þjóðfélagið er nýtt?
- Þjóðfélagið er ekkert nýtt.
- Ertu að segja að þjóðfélagið sé ónýtt?
- Það er ég sem spyr spurningana, þakka þér fyrir.
- Afsakaðu …
- Jæja þá, ég skrái þig sem óákveðinn. En ekki láta mig grípa þig óákveðinn aftur.
Næst mæta allir á landsfund Samfylkingarinnar.
Þá verður ófriðurinn úti.
Ingibjörg víkur og fýkur í Geir
Mér sýnist Ingibjörg Sólrún jafnvel síður geta setið áfram sem formaður Samfylkingarinnar, en hún getur setið áfram sem utanríkisráðherra.
Ég trúi því einfaldlega ekki að óreyndu að Samfylkingin - sem stjórnmálaafl - leyfi henni að komast upp með að boða ekki til kosninga. Sá er vilji flokksmanna, þjóðarinnar og stórs hluta þingflokksins. Henni er í öllu falli ekki stætt á að vísa því orðalaust á bug, eins og hún hefur gert.
Ég held auk þess að þeir stjórnmálamenn sem nú stilla sér upp gegn vilja fólksins geti gert ráð fyrir að hverfa úr pólitík á næstu misserum. Þetta er ekki hver önnur krísa - ekki Árni Johnsen - þetta mun ekki ganga yfir fljótt og örugglega og verður ekki gleymt í næstu kosningum eða þarnæstu. Afleiðingar af svona kreppu eru langvarandi. Í Finnlandi var viðvarandi atvinnuleysi fyrir kreppuna, sem hófst 1991, fyrir sautján árum síðan, um 3%. Í dag er það um 7-8% og var lengst af á milli 15-20%. Allt upp í 40-50% í vissum bæjarfélögum.
17 ár. Ef við verðum jafn heppin og Finnar, sem margir keppast nú við að lofa fyrir góð kreppuviðbrögð, þá verðum við enn að díla við þetta 2025. En raunar var finnska kreppan miklu grynnri en sú íslenska. Gjaldþrotið hvergi nærri jafn mikið.
Og þeir búa við þróaðra lýðræði. Hér í Finnlandi segir fólk af sér þegar það verður uppvíst að þvælu.
–
Það gerast svo mörg stórtíðindi á dag og engin þeirra koma fram á blaðamannafundum ríkisstjórnar. Og þó. Í gær kom í ljós að áhrif ráðamanna á kjararáð eru töluvert meiri en þeir hafa hingað til viljað vera láta. Og að til standi að leggja fram nýtt eftirlaunafrumvarp - þar sem réttindi ráðamanna verða ennþá meiri annarra ríkisstarfsmanna. En það eru auðvitað engin tíðindi að stjórnmálamenn ljúgi og blekki.
En stóru tíðindin í gær voru - fyrir mér - handtaka bónusflaggarans (sem bara Nei. og DV hafa fjallað um), að lögreglan skuli ekki bara vera með bílakjallara fullan af óeirðalöggum (eins og DV sagði frá í síðustu viku) heldur einnig óeinkennisklæddar lögreglur með myndbandsvélar (eins og Nei. og Aftaka sögðu frá) - og svo loks Geir afhjúpaður í boði G. Péturs, sem er hetja gærdagsins.
Það sem kom mér á óvart við myndbandið af Geir - þar sem hann hundskammar G. Pétur og lætur eins og smákrakki, bókstaflega - neitar að svara spurningum blaðamanns og virðist álíta að hann hafi rétt til þess sjálfur að semja sínar spurningar og ákveða hvenær hann á að svara þeim - það sem kom mér á óvart var síður að hann skyldi haga sér svona, ég hef ekki meiri trú á ráðamönnum en svo að ég geri síður ráð fyrir að þeir hagi sér eins og fólk (og hef reynslu af stjórnmálamönnum t.d. sem blaðamaður á Bæjarins besta, þ.m.t. ráðherrum og ráðuneytisstjórum) - það sem kom mér á óvart var að hann skyldi gera það fyrir framan tvær sjónvarpsmyndavélar.
Maður sem missir stjórn á skapi sínu fyrir framan sjónvarpsmyndavélar er annað af tvennu: 1) Óvenju skapstirður bjáni, og slíkir menn eiga auðvitað ekki að vera við völd 2) Gríðarlega viss um völd sín á fjölmiðlum.
Ég skýt á hið síðara. Ég skýt á að Geir hafi einfaldlega metið ástandið sem svo að hann gæti hellt sér yfir G. Pétur og hvorki RÚV né Stöð 2 myndi birta það. Fréttastofur birta nefnilega það sem þeim er sagt að séu fréttir.
Nema stundum auðvitað. Nema G. Pétur í gær. Og þess vegna er hann hetjan mín. Vegna þess að þó seint væri, þá fór þetta í loftið - ekki á RÚV, heldur Youtube - og þó seint væri gerðist það á krítísku augnabliki þegar þjóðin þurfti á því að halda að sjá forsætisráðherra sinn grímulausan.
—
Í dag eru mótmæli á Austurvelli. Þangað mætir allt gott fólk.
Ef byltingunni verður ekki lokið þá, verð ég með í hópnum eftir tvær vikur.