Vaknaðu, helvítið þitt, vaknaðu!
Einn sit ég og sauma, bimbirimbirimbamm.
Það stefnir í enn eitt laugardagssíðdegið, eins og það sé eitthvað nýtt eða frumlegt. Mig klæjar dálítið undan lopapeysunni minni og er jafn lengi að vakna í dag og alla aðra daga. Líklega er þetta akút ginseng-skortur. Og hvað varð eiginlega um sveppinn fræga, sem allir ræktuðu í vatnsbölum hér fyrir tíu árum síðan og átti gott ef ekki að veita manni eilíft líf? Hvar er hann þegar ég þarf á honum að halda?
Eftir langar sunnudagssetur yfir kaffi og umræður um að sveppirnir bæru nú svip með eigendum sínum reyndust þeir vera baneitraðir og bornir út í hraunið med det samme til að deyja.
Mamma hans Tedda á svona svepp!