Brandarablandarar V: Hvort sé rétt að leika guð í þessu máli

Fimmta ljóðið í stafrænum ljóðabálki mínum og Jóns Arnar Loðmfjörð nefnist Hvort sé rétt að leika Guð í þessu máli . Ljóðið er unnið upp úr gúgli á „málvillunni“ „hvort sé“. Ljóðið var tekið sem dæmi um „misbitastæðan“ kveðskap bókarinnar í dómi Kristrúnar Heiðu Hauksdóttur á Kistunni, og sagði: „Þessi höfundargjörð að henda tungumálinu í blandarann og týna svo ljóð upp úr gumsinu sýnir fram á fáránleikann í tjáningunni en verður útreiknanleg þegar líður á síðurnar. Höfundurinn fæst við orð en áherslan á merkinguna týnist í þessum óvæntu tengingum eða í það minnsta er örðugt fyrir lesandann að fóta sig í þessu sporti, leikurinn er kunnuglegur en lesandinn þekkir ekki reglurnar. Það er gott að vera fullur af ljóðum en maður verður ekki fullur af þessum kokteil þó það sé gaman að lesa bókina. Það er kannski ekki yfirlýst markmið ljóðalesturs að það eigi að vera gaman en titill þessa verks gefur það samt til kynna. Eiríkur hendir gaman að ljóðum og tungumálinu um leið. Reyndar klikkir hann út með tilvitnuninni á bókarkápunni: „Ágætis tilraunabókmennt en skortir allt fagurfræðilegt inntak“ og leggur gagnrýnandanum þar með orð í munn.“