Sic transit
Og hvað varð þá af gloria mundi?
Kastrup. Ég fer huldu höfði í Kaupmannahöfn fáein augnablik. Rúmlega annar hver kjósandi í þessu landi kaus annað hvort Poul Nyrup eða Piu Kjærsgaard. Eða svo er mér sagt.
Mér finnst það óhuggulegt.
Hinumegin við sundið sitja Grikkir og selja pulsur. Og ég veit ekki hvað. Þeir selja svo margar pulsur að fólk þorir ekki lengur inn í Rosengård hverfið. Eða svo er mér sagt. Þeir tala líka með hreim.
Á næsta borði við mitt talar fólk ríkssænsku.
Ég keypti mínar frönsku pylsur af tælenskri konu sem talaði innflytjendadönsku, sem er alveg jafn óskiljanlegt hrognamál og önnur danska.
Ég heyri óstöðvandi bergmálið af íslensku utan að mér. Samt get ég ekki séð að það hafi nýlega komið vél frá Íslandi, né að það sé vél á leiðinni. Ein kenning er sú að þetta séu uppgjafadanir sem hafi gefist upp á sínu eigin tungumáli.
Í gær borgaði ég kvöldmatinn á finnlandssænsku.
Ég borga ekkert dýrara en kaffibolla á finnsku.
Allt er þetta óhuggulegt.
Eftir hálftíma fer flugið mitt til Árósa. Þar skilst mér að bíði mín gata. Við þessa götu liggja allar dyr inná bari.