Á frelsisslóð

Nú er ég farinn á vit frelsisins. Enn og aftur á flugstöð. Í þetta skiptið þurfti ég að fara í gegnum annað vegabréfshlið, og er því kominn á ókunnar slóðir á Vantaa-flugvelli. Þegar ég hef dúsað hinumegin við þetta dýrindis fína hlið, hef ég kvartað viðstöðulaust yfir reykherbergjunum, sem eru litlar, óloftræstar ruslakompur. Svo virðist sem þeir sem eiga leið út úr Evrópu fái betri þjónustu. Hér sit ég í hálfgildings koníaksstofu, stóru loftræstu rými - sem þar að auki er opið - umkringdur leðursófum.

Það þarf svo lítið til að gleðja mig orðið. Tveir tímar í flug, og ég er með óopnaða bók um sögulegar viðtökur  og heimspeki dada til að skemmta mér.

Þetta verður hreinasta fyrirtak.