„Steinn, Steinar, Eiríkur …“
Heimsendapestir
Eiríkur Örn Norðdahl
Nýhil 2002
Kostar 1500 hjá útgefanda
Í byrjun ágústmánuðar kom út ljóðabókin Heimsendapestir eftir 24 ára gamlan pilt að nafni Eiríkur Örn Norðdahl. Útgefandi bókarinnar er Nýhil sem samkvæmt fréttatilkynningu er „virtúal framleiðsluhús“. Mun þetta vera fyrsta bókin sem hið svokallaða framleiðsluhús gefur út.
Heimsendapestir skiptist í þrjár „lotur“, eins og skáldið kýs að kalla kaflana, auk einhvers konar inngangs eða formála í formi bréfs þar sem persónan Mási er ávörpuð í upphafi. Í formála þessum gerir Eiríkur m.a. að umtalsefni sínu muninn á hagyrðingi og skáldi og segist vera að gera tilkall til eilífðarinnar þegar hann nefnir sjálfan sig skáld. Skáldið hefur augljóslega miklar mætur á á rithöfundnum Jack Kerouac, eins og sjá má í formála. Frekari sönnun þess má finna á heimasíðu Nýhils (Slóðin er http://www.hi.is/~haukurhe/).
Í fyrstu lotu bókarinnar er náttúran nokkuð ríkjandi og er óhætt að segja að undirtónninn sé fremur kynferðislegur. Eiríki verður tíðrætt um ljóðlistina og eru flest ljóðin í prósaformi. Í annarri lotu er fjölskylda ljóðmælanda í aðalhlutverki og er ekki laust við að raunsæislegur andi svífi yfir vötnum. Ljóðin í þessum hluta bókarinnar eru mun styttri en flest hinna og finnst mér þau jafnframt síðri. Það má segja að í síðustu lotunni taki Eiríkur upp þráðinn þar sem frá var horfið í þeirri fyrstu. Ljóðlistin er honum aftur orðin hugleikin og undirtónninn er orðinn vægast sagt kynferðislegur á ný.
Skáldskapur Eiríks er kraftmikill, beittur og óneitanlega grófur á stundum og minnir
skáldskapurinn mjög á annað íslenskt ungskáld, Steinar Braga. Það er ekki laust við að maður skynji að skáldið hafi mikið að segja og því má gera ráð fyrir fleiri bókum úr smiðju Eiríks í framtíðinni. Sem er gott.
Kristján Hrafn Guðmundsson
Stúdentablaðið – 23. september, 2002